postheadericon Boża idea małżeństwa

Małżeństwo sięga swoimi korzeniami najgłębszych pokładów natury ludzkiej. Twórcą jego jest sam Stwórca człowieka, który powiedział: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczyńmy mu zatem odpowiednią dla niego pomoc” (Rdz 2,18). Tą pomocą i dopełnieniem stała się istota, która była „kością z jego kości i ciałem z jego ciała” (Rdz 2,21). Taki był początek małżeństwa.

Naturalny związek małżeński mężczyzny i kobiety jest także instytucją społeczną i religijną. Społeczną – ponieważ rodzina jest najmniejszą komórką społeczeństwa. Religijną – ponieważ rodzinę ludzką uświęcił swoim życiem w Nazarecie Jezus Chrystus i małżeństwo podniósł do godności sakramentu, uczynił je znakiem i źródłem szczególnej łaski wewnętrznej, przez którą udoskonalił miłość przyrodzoną, wzmocnił jedność nierozerwalną i uświęcił małżonków” (Pius XII, Casti connubii). Sw. Paweł ukazywał zaszczytne miejsce małżeństwa chrześcijańskiego w zbawczych planach Boga (Ef 5,22-32).

Sakrament małżeństwa nie usuwając struktur naturalnych, wynikających z różnicy płci, przenika je i przemienia łaską Bożą w nową, Bożą rzeczywistość. Z tej racji małżeństwo jest jedynym sakramentem, którego nie udziela kapłan, lecz sami nowożeńcy. Kapłan pełni w imieniu Kościoła tylko funkcję urzędowego świadka, potwierdza je i błogosławi.

„Zbawca ludzi i Oblubieniec Kościoła wychodzi naprzeciw chrześcijańskim małżonkom przez sakrament małżeństwa. I pozostaje z nimi nadal po to, aby tak jak On umiłował Kościół i wydał zań siebie samego, również małżonkowie przez obopólne oddanie się sobie, miłowali się wzajemnie w trwałej wierności” (KDK n. 48).

Comments are closed.