postheadericon Wykład nauki chrześcijańskiej

„Śmierci Bóg nie uczynił i nie cieszy się ze zguby żyjących” (Mdr 1,13). Prawdą jest niewątpliwie, że Bóg stworzył istoty żyjące, które trwają przez pewien tylko czas i nie można usunąć śmierci ze świata istot cielesnych. Życie zaś jest tym, co jest przede wszystkim zamierzone wszystkie rzeczy w widzialnym świecie utworzone są ze względu na człowieka, który jest obrazem Boga i punktem kulminacyjnym stworzenia (Rdz 1,26-28). W porządku rzeczy ludzkich „…śmierć weszła na świat przez zawiść szatana” (Mdr 2,24). Wprowadzona przez grzech pozostaje z nim związana – jest zarówno jego znakiem jak i następstwem. Nigdy nie będzie jednak mogła zatriumfować. Chrystus Pan bowiem, potwierdzając prawdę zmartwychwstania, ogłasza w Ewangelii, że Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych (Mt 22,32) oraz że śmierć, tak jak i grzech, będzie przezwyciężona prze^ zmartwychwstanie Chrystusa (cf 1 Kor 15,20-27). Stąd też uważa się, że życie ludzkie nawet na ziemi jest bezcenne. Życie to, tchnięte przez Stworzyciela, przez Niego jest. odnawiane (Cf Rdz 2,7 Mdr 15,11) i pozostaje pod Bożą opieką: krew ludzka woła do Niego (Cf Rdz 4,10). Zażąda On też zdania z niego rachunku, bo „człowiek został stworzony na wyobrażenie Boga” (Rdz 9,5-6). „Nie będziesz zabijał” (Wj 20,13) – to jest nakaz Boży. Życie wprawdzie jest darem, ale i jednocześnie jest zadaniem: nie tylko bowiem otrzymuje je jako „talent” (Cf Mt 25, 14-30), ale ponadto trzeba je ubogacić. Aby ono zaowocowało wiele stoi przed człowiekiem zadań do wypełnienia, od których nie może się on uchylić. Chrześcijanin rozumie to głęboko, zwłaszcza gdy uświadomi sobie, że życie wieczne zależy od tego, co on sam, wspomożony łaską Bożą, w ziemskim życiu dokona.

Comments are closed.